Bazı Gezegenler Nasıl Yıldızlardan Daha Sıcak Olabiliyor?

The Astrophysical Journal Letters'da yayınlanan yeni bir çalışma, dış gezegenler ve sıcak Jüpiterler hakkındaki bazı merak edilen soruları yanıtlıyor. Çalışma ayrıca Celtic-9b gibi aşırı derecede sıcak Jüpiter sınıfındaki gezegenlerin nasıl oluşmuş olabileceğine dair öneriler sunuyor.

2000'lerin başına kadar, bilinen tek gezegenler bizim uzay komşumuz olan Güneş Sistemindeydi. Bu gezegenler genel olarak iki kategoriye ayrıldı:İç Güneş sistemindeki küçük kayalık gezegenler ve dışarıda bulunan soğuk gaz devleri. Güneş dışındaki yıldızların yörüngesindeki dış gezegenlerin keşfedilmesiyle, farklı gezegen sınıfları keşfedildi ve yeni bir resim ortaya çıkmaya başladı. Örneğin Kepler görevinden elde edilen veriler, gazdan yapılmış büyük dış gezegenlerin yıldızlarının çok yakınında dönerek 727 santigrat dereceyi aşan sıcaklıklara ulaştığını gösterdi. Bu gezegenlere "sıcak" veya "aşırı sıcak" Jüpiterler deniyor ve çoğunun Neptün ile Dünya arasında boyutları olmasına rağmen, bileşimleri hakkında pek bir şey bilmiyoruz. Sıcak, gaz halindeki gezegenler yıldızlarına bu kadar yakın nasıl oluşup var olabilirler? Burada ne tür aşırı fiziksel süreçler gerçekleşiyor? Bu soruların cevapları, dış gezegenleri ve Güneş Sistemi gezegenlerini anlamamız üzerinde büyük bir etkiye sahip. The Astrophysical Journal Letters'da yayınlanan son çalışmada, gezegen oluşumu ve evrim bulmacasına bir parça daha eklendi.

Kelt-9b

Sıcak Jüpiterler aslında aşırı fiziksel ve kimyasal süreçlere açılan bir penceredir. Bunları incelemek, kimyasal ve termal süreçler, atmosferik dinamikler ve bulut oluşumu konusundaki anlayışımızı büyük ölçüde geliştirebilir. Hala gezegenlerin nasıl oluştuğunu ve su gibi elementlerin kendi Güneş sistemimize nasıl iletildiğini açıklamaya çalışıyoruz. Bunu anlamak için, diğer gezegenlerin atmosferlerini gözlemleyerek onların kimyasal bileşimleri hakkında daha fazla şey öğrenmemiz gerekiyor.

Atmosferleri gözlemlemek

Dış gezegen atmosferlerini incelemek için iki ana yöntem vardır. 'Geçiş' yönteminde, diğer gezegenin yıldızının önünden geçerken atmosferinden yıldız ışığı filtrelemesini yakalayabilir ve orada bulunan herhangi bir kimyasal elementin parmak izlerini ortaya çıkarabiliriz.

Bir gezegeni araştırmanın başka bir yöntemi, yıldızın arkasından geçtiği 'tutulma' sırasında. Gezegenler ayrıca ışığın küçük bir bölümünü yayar ve yansıtır, böylece gezegen gizli ve görünür olduğunda toplam ışıktaki küçük değişiklikleri karşılaştırarak gezegenden gelen ışığı çıkarabiliriz.

Her iki gözlem türü de farklı dalga boylarında veya renklerde gerçekleştirilir ve kimyasal elementler ve bileşikler çok spesifik dalga boylarında emilir. Yayıldıkça, gezegenin atmosferinin kompozisyonunu anlamlandıracak bir spektrum üretilebilir.

Celtic-9b'nin Sırları

Çalışma kapsamında araştırmacılar, bu gezegenin tutulma spektrumunu elde etmek için Hubble Uzay Teleskobu tarafından kaydedilen görüntüleri kullandılar. Yapılan incelemeler sonucunda çok miktarda metal bulundu. Bu keşif ilginç çünkü daha önce bu moleküllerin bu kadar aşırı sıcaklıklarda bulunamayacağı düşünülüyordu. Celt-9b, etrafında döndüğü yıldızın kuvvetli çekim kuvvetine maruz kalır; Bu, gezegenin aynı yüzünün sürekli olarak yıldıza bakmasına neden olan 'yerçekimi kilidi' olarak bilinen bir duruma yol açar. Bu nedenle, gezegenin gündüz ve gece tarafları arasında güçlü sıcaklık farklılıkları vardır. Araştırmacılar tutulma gözlemleriyle daha sıcak tarafı araştırırken, gözlemlenen moleküllerin aslında yıldıza bakmayan daha soğuk bölgelerden veya dinamik süreçlerle gezegenin daha derinlerinden sürüklenebileceğini öne sürdüler. Bu gözlemler, bu aşırı dünyaların atmosferlerinin çok az anlaşılan karmaşık süreçlerle yönetildiğini gösteriyor. Celtic-9b'yi ilginç kılan bir diğer şey de yaklaşık 80 derecelik kavisli yörüngesidir. Bu, olası çarpışmalarla dolu şiddetli bir geçmişe işaret ediyor ve aslında bu sınıftaki birçok gezegende meydana geliyor. Araştırmacılar, bu gezegenin ana yıldızından uzakta oluşmuş olabileceğini ve çarpışmaların yıldıza doğru göç ederken meydana gelmiş olabileceğini düşünüyor. Bu, büyük yıldızların gezegenlerine doğru göç ederken gazlı ve katı malzemeleri yakalayan ön yıldız disklerinde ana yıldızlarından uzakta oluşma eğiliminde oldukları teorisini destekliyor. Hubble Uzay Teleskobu gibi gelecekteki görevler Gözlemevleri, dış gezegen atmosferlerini incelemek için tasarlanmamıştır. Bu noktada, James Webb Uzay Teleskobu ve Ariel görevi gibi yeni nesil uzay teleskopları, özellikle dış gezegen atmosferlerinin titiz bir şekilde gözlemlenmesi için tasarlanmış gelişmiş yeteneklere ve araçlara sahip olacak. Bu teleskoplar, sıcak Jüpiter gezegen sınıfı tarafından ortaya atılan birçok temel soruyu yanıtlamamıza izin verecek. aynı zamanda küçük dünyaların atmosferlerini de inceleyecek. Özellikle, 2029'da fırlatılması beklenen Ariel, dış gezegen bilimindeki en temel soruların bazılarının üstesinden gelmek için yaklaşık 1000 dış gezegeni gözlemleyecek.

Bunlara da Göz Atın

Uluslararası Uzay İstasyonu 20 Yaşında: Uzayda Yaşamı Gösteren Videolar

NASA ve ortakları, Uluslararası Uzay İstasyonu'nun yörüngedeki 20. yılını kutlamaya hazırlanıyor. İstasyondaki yaşam son 20 …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

avcılar escort avrupa yakası escort beylikdüzü escort şirinevler escort şişli escort pendik escort porno porno izle istanbul escort izmit eskort antalya eskort antalya eskort antalya escort bayan mecidiyeköy escort bursa escort betturkey evden eve nakliyat